Telegram.....

สวัสดีเพื่อนๆ หลังจากที่แก้ว และรี่พาเที่ยว NY คราวนี้ เรามา Update สถานการณ์ในประเทศกันบ้าง

ทุกคนคงจำได้ว่า พวกเราเรียนการเขียนจดหมายแต่เด็ก และหนึ่งในเรื่องการเขียนจดหมายก็คือ การเขียนโทรเลข

ซึ่งวันนี้ วันที่ 30 เม.ย. 51 จะเป็นการสิ้นสุดการมีโทรเลขในประเทศไทยแล้น

ช่างน่าเสียดาย ถึงแม้ว่า เราทั้งหลายจะไม่เคยใช้เรยก็ตาม

แต่ก็รู้สึกใจหาย เพราะเด็กรุ่นหลังคงไม่รู้จักรหัส MOS ซึ่งไว้เขียนโทรเลข

หลักสูตรการเรียนคงเปลี่ยนไป คุณแม่ทั้งหลายจงเตรียมตัวอ่านหนังสือของลูกล่วงหน้าได้เรย

เดี๋ยวตอบลูกไม่ได้จะ อายๆๆๆๆๆ

และวันนี้เจ้านางน้อยก็ได้นำ Telegram Form มา และทำการเขียนถึงทุกท่าน

เชิญอ่าน อิอิ

NYC Day Trip

และแล้นเมื่อสองสาวต่างสถานภาพได้มาเจอกัน แน่นอนคงไม่พ้นการกิน เที่ยว ช้อปปิ้ง แต่อย่างหลังนี่ท่าจะไม่ค่อยเท่าไรเนื่องจากหาซื้อของที่ต้องการกันไม่ได้ หลังจากเราได้เจอกะรี่แล้น ที่แรกที่ไปกันก็คือ Chinatown
ถิ่นคุ้นเคย เราไปหาของกินตอนกลางวันกันที่นั่น ได้กินก๋วยเตี๋ยวกะเป็ดย่าง และชามะนาวไข่มุก (อันนี้อยากกินมานาน เพราะกลับเมืองไทย ไม่มีให้กินแล้น) หลังจากนั้นเราก็เดินช้อปปิ้งกันต่อไปเรื่อยๆ จนถึง Soho แหล่ง Shoppingใหญ่ของนิวยอร์กซิตี้ และเราก็เดินชมเมืองกันต่อมาเรื่อยๆ ผ่านหน้าห้องสมุดใหญ่ และถึงมุมที่สามารถมองเห็น Empire State กันได้ เรากะรี่ไม่ค่อยตื่นเต้นกันเท่าไรเที่ยวนี้ เพราะเราเคยได้มาเที่ยวในนิวยอร์กด้วยกัน สองสามรอบแล้น เราสองคนเดินเล่นๆกันมาจนถึง Rockefeller Center

ดอกTulipที่นี่สวยมากๆ ดอกใหญ่สวยทีเดียว เนื่องจากตอนนี้เป็นฤดูใบไม้ผลิ ดอกไม้กะลังบานสวยงาม
ตรูเป็นคุณแม่ที่เดินไป พักเหนื่อยๆไปตลอดระยะทาง แถมเข้าห้องน้ำบ่อยมากๆ อิอิ เดินหาซื้อไอโฟนให้เพื่อนรี่กันจนมาถึงร้าน apple แต่ปรากฎว่าสินค้าขาดตลาด ขายดีมากๆ งานนี้เลยหาซื้ออะไรที่ตั้งใจจะซื้อไม่ได้สักอย่าง ช่วงนี้อากาศจะร้อนช่วงเที่ยงๆกะบ่าย แต่พอตกห้าโมงเย็น อากาศเริ่มเย็นอีกแล้น
เราสองคนเดินกันไปจนถึง Central Park แต่ไม่เข้า ขี้เกียจเดินต่อ ก็เลยได้นั่งพักถ่ายรูปเล่นกัน
ก่อนไป Dinner ที่ร้าน Japanese Buffet และไปส่งรี่ขึ้นรถไฟที่ Penn Station กลับโรงแรม เนื่องจากรี่ต้องออกบินกลับบ้านแขกอาบูดาบีตอนเช้า ส่วนเราก็กลับไปขึ้นรถไฟที่ Grand Central กลับบ้านไปหาสามีดีก่า

The Randall Baby

เห็นได้ชัดว่าตรูไม่เห่อลูกเท่าไร วันนี้ไปตรวจอัลตร้าซาวด์มาครั้งแรก เพราะกำหนดครรภ์ได้ 8 weeks 3 days ตอนที่เขา scan ให้ดูตื่นเต้น บวกตื้นตันมากกกกก เห็นและได้ยินหัวใจลูกเต้น เขาบอกว่าจังหวะความถี่เต้นหัวใจประมาณ 107 ครั้งในหนึ่งนาที ถ้าดูจากรูป ไม่รู้ว่าลูกเพื่อนๆคนอื่นๆเป็นป่าว แต่เรารู้สึกว่าลูกเราหัวโต๊ โตอ่ะ เรามาดูรูปลูกเรากันดีกว่า

เห็นมั้ยว่าหัวโตจริงๆ รูปนี้เห็นแค่ตัวกลมๆ แต่พอหลังจากเห็นรูปนี้ ตอนที่เขาสแกน เราเห็นว่าเบบี้ขยับหัว กะแขนสองข้างใหญ่เลย


รูปนี้จะเห็นนิดๆช่วงตา ปาก และแขนชัดขึ้นอีกนิด แต่เป็นช่วงก่อนเบบี้จะขยับตัวนิดๆ


ตอนนี้หมอบอกว่า เบบี้ึความยาวประมาณ​ 8 เซนติเมตร และกำหนดคลอดของเราคือ Nov 28, 2008. แต่ถ้าเราคลอดก่อนกำหนด เบบี้เราจะเป็น Thank Giving Baby พอดี

ไปกะสงกรานต์

ช้องนาง เพื่อนๆเงียบหายกันไปหมดตั้งแต่ช่วงสงกรานต์ หนีไปเที่ยวกันหมดเลยอ่ะ รวมทั้งเจ้ามาร ที่ไม่อัพบล็อค เพราะรู้ว่าอัพไปก็มีแค่แก ชั้น แต๊บเข้ามาอ่าน ช่วงนี้ไม่เห็นใครว่าง เลยไม่อัพมันซะเลย
แถมช่วงนี้ตรูกะลังเซ็ง เป็นแม่ลูกอ่อนตกงาน เลยไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรอ่ะ เพราะนอกจากต้องหางานใหม่ ซึ่งไม่รู้จะหาได้ป่าว เพราะท้องตรูกะลังจะโตขึ้นทุกวัน ยังต้องพยายามทำตัวให้ Happy มีความสุขเพื่อลูกน้อยในท้องด้วย

วันนี้ไปเที่ยวนิวยอร์กกะรี่มา พอดีรี่ได้ Flight มานิวยอร์ก เราก็เลยแก้เซ็งด้วยการไปเจอรี่ ดีกว่าอยู่บ้านเฉยๆ แถมได้เจอซี้เก่า ดีกว่ากันเป็นไหนๆ แต่วันนี้เพิ่งกลับมาเหนื่อยๆ ยังไม่มีรมณ์จะอัพรูปให้เพื่อนๆดูเป็นขวัญตา รอก่อนนะจ๊ะ

วันนี้เดินขาลากทั้งวันเลย เดินไป หยุดแวะเข้าห้องน้ำไป ช้อปไปด้วย แต่ไม่ได้อะไรเลยเพราะว่าไม่รู้จะซื้ออะไรดี คนท้องก็หาอะไรใส่ยากด้วย เดินๆพักๆ ได้แต่กินลมชมวิวกะรี่ ส่วนใครคิดจะฝากซื้อ iphone ให้รออีกพักใหญ่ๆ เพราะตอนนี้สินค้าขาดตลาดอ่ะ

โฮก...เพื่อนตรูหาย

นี่....ถ้าฉันไม่มาส่งเมล์ หรือ Up Blog พวกแกก็จะหายไปจากชีวิตฉันเรยชิมิ
แต๊ป...เราคงไม่มีวาสนาได้คุย Msn กันอีก แต่ตรูเข้า Ebuddy แทนแล้น
แกอย่า Offline แล้นกัน จะได้คุยๆๆๆๆ พรุ่งนี้ตรูว่างโคตร

วันนี้ตรูเอา Clip ที่น้องชะเอมใส่ Headband มาให้ดู ดูภาพนิ่งไปแล้น ต้องดูภาพดุ๊กดิ๊กกันบ้าง

น้องเอมมาวันเกิดคุณยายค่ะ เกิดเรื่องวุ่นวายนิดหน่อยค่ะ

คือ...คุณยายกะคุณแม่แย่งอุ้มหนูค่ะ อิอิ หนูน่ารักไงค่ะ

ใครๆ ก็อยากจะอุ้มแต่หนู อิอิ

ดูคุณแม่หนูจิค่ะ ทำความสะอาดหน้าให้หนู หรือจะฆ่าหนูให้ตายกันแน่ฃ

ทำซะแรง นึกว่าหนูเป็นเด็กผู้ชายเหรอไงนะ ถึงหน้าจะให้

แต่ใจไม่รักนะค่ะ เพราะหนูชอบให้คุณยายเสริมสวยให้ค่ะ อิอิ

นี่...ยัยน้าจอมโหด หนูแค่แอบอมนิ้วเล่น จะตีหนูแล้น โกรธ ไม่มองหน้าเรย ชริ

เจ้านางน้อยขอพูด : คลิปยายชะเอม...เดี๋ยวก็เป็นเด็กผู้หญิง วันดีคืนดีก็หน้าเป็นเด็กผู้ชาย

แต่ไม่มีทางเป็นทอมแน่นอน เพราะคุณเธอชอบเสริมสวยมากกกกกก

คุณยายจะดึงจมูกให้ทู้กกกกกวัน ดัดขาไม่ให้โกง

แต่ที่เด็ดก่า ต้องคุณตา ปากบอกไม่เห่อๆ แต่ๆๆๆ

พอคุณหลานเล็บยาว แล้นคุณแม่ตัดเล็บให้

ด้วยความที่กลัวว่าตัดใหม่ๆ เล็บจะคม คุณตาเลยตะไบเล็บให้เรย

ไงค่ะ...ไก่งามเพราะขน ชะเอมงามเพราะแต่งจิงๆค่ะ อิอิ ชอบๆๆๆๆ

จดหมายจากครูก๊อก

เฮ้อ...ก่าพวกแกจะได้อ่านจดหมายฉบับนี้
ไม่รู้ตรูต้องพิมพ์อีกกี่สิบรอบ เพราะพิมพ์ไปเดี๋ยวก็หาย
เดี๋ยวก็เกิดความผิดพลาดทางเทคนิค นี่พิมพ์รอบที่สามแล้น
ถ้ามีอีกรอบตรูไม่พิมพ์จิงๆด้วย
พวกแกต้องกราบขอบคุณตรูงามๆ เรยนะ

ช้องนาง ครูก๊อกเอง พอน้องชายบอกว่า ช้องนางส่งจดหมายมา
ครูก็เห็นหน้าเธอและหุ่นกลมๆ งามๆ ลอยมาเลย (ไม่จิงนะค่ะ ไม่กลมขนาดนั้น)
จำได้แม่น แม้แต่นามสกุลยังจำได้ สนามกอล์ฟยังทำอยู่รึป่าว (ไม่ได้ทำแล้นค่ะ)
ครูอยู่บ้านเฉยๆ มา 5 ปีแล้ว รายได้ไม่มี อายจังที่เธอรวบรวมเงินจากเพื่อนมาช่วยครู
(พวกหนูเต็มใจค่ะ เพราะพวกเราสำนึกในบุญคุณที่ครูสอนเรามา ชิมิ)
ครูขอขอบคุณพวกเธอม.6/4 มากๆ เวลาครูได้เงิน ครูก็เอาหาหมอทุกเดือน
บอกเพื่อนๆ แทนครูด้วย
ขอให้ความกตัญญูส่งผลให้ 6/4 ทุกคนเจริญก้าวหน้า ร่ำรวย มีแฟนหล่อ ชีวิตก้าหน้า
เชื่อไหมบางรุ่นจากห้องตรูเอง ยังไม่เคยมาเยี่มหรือติดต่อมา
Big Boss อยู่โบว์ฟ้าเหมือนหนูรึเปล่า เขาก็มาเยี่ยมครูที่ รพ.และที่บ้าน งงๆๆ
นี่ครูมือสั่นมาก เขียนหนังสือไม่เป็นตัว ขาดๆ หายๆ เธอก็ค่อยๆ อ่านและสะกดเองทีละตัวช่วยกัน
หมอบอกว่าสมองสั่งการเร็วเกินไป เวลาพูดก็รัวเร็วมากไม่เหมือนเมื่อก่อน ครูจะพูดอะไรหรือทำอะไรช้า
อยู่บ้านครูก็จะดู TV ข่าว ละคร อ่านนิยาย วาดรูป เวลาเดินก็ต้องใช้ไม้เท้า
เพราะเดินเองไม่ได้ น้องชายจะพาไปอาบน้ำ แต่งตัวให้ ดูแลซักเสื้อผ้าให้ ทำให้ทุกอย่าง
เสียดายรุ่นเธอไม่มีหนังสือรุ่น (มันมีนะ แต่ประธานรุ่นมันไม่เอาไปให้ครูแหงมๆ)
ก็เลยไม่มีที่อยู่หรือเบอร์โทรศัพท์ ข่าวคราวที่เธอปริ้นท์ออกมาสนุกดีมากแต่สั้นไปหน่อย
อ่านไม่จุใจเลย รุ่นหนูมี website ของตัวเองไหม ถ้ามีบอกด้วย
เผื่อครูมี computer ครูจะได้เปิดดู
อยากให้เธอส่งรูป ที่อยู่และเบอร์โทรศัพท์ของทุกคนให้ครูด้วย
ครูจะได้ติดตอได้ 6/4 ตอนนั้นใครเป็นครูประจำชั้น บอกด้วย
ครูประจำห้องไหนก็จำไม่ได้เหมือนกัน (ห้อง 6/2 สายวิทย์ค่ะ)
ที่อยู่ของครูเธอเขียนผิดแต่ไปรษณ๊ย์เก่งเลยส่งถูก
(อันนี้ต้องโทษสกาวรัตน์นะค่ะ เพราะให้ที่อยู่หนูมา อิอิ )
คุณครูอรวรรณ (ครูก๊อก) อุดมเวทย์นันท์
461/8 อิสรภาพ47
ตำบลบ้านช่างหล่อ เขตบางกอกน้อย
กทม.10700
หรือโทรศัพท์มาคุยกันบ้างก็ได้ทุกเวลา นั่งนอนอยู่ข้างโทรศัพท์
รับช้าไปนิดอย่าน้อยใจนะ หรือวางไปเลย เพราะครูอาจจะเดินไปเดินกลับไม่ทัน

ป.ล. ช่วยหางานและแนะนำงานให้หลานครู 2 คนด้วย เป็นแฝดกันจบม.กรุงเทพ นิเทศฯ
โฆษณา บ้านใครมีกิจการก็คงดี หรืออยากให้คุณพ่อแม่ช่วยรับรองความสามารถและนิสัย
ตอนนี้เป็น Sale ต้องออกต่างจังหวัดทุกอาทิตย์ เป็นห่วงมาก
ถ้าใครมีหนทางฝากหรือแนะนำเข้าบริษัทที่มั่นคง
ครูคงจะสบายใจ เป็น sale เดินทางขึ้นเหนือล่องใต้ที่ประเทศไทยพักตามโรงแรม
โบนัสก็ไม่มี ถามเพื่อนๆ แทนครูด้วนหรือจะให้โทรศัพท์มาคุยกับครูก็ได้
02-418-2525 ครูนอนอยู่บ้าน
โทรศัพท์รับได้ทมั้งวันทั้งคืน ช้องนางบอกว่าใครนะร่ำรวยขยายกิจการใหญ่โต
(ซ้อนุชค่ะ) หลายอย่างอาจจะช่วยครูๆได้ ขอเบอณโทรด้วยจะได้ติดต่อไป
ครูก๊อก
บอลไทยแพ้โอมาน 1-0 เจ็บใจจิงๆ
ถ้าลีซอยิงเข้ากะว่าจะรับเป็นบุตรบัญธรรม

เฮ้อ....อ่านแล้นก็ขอให้ทุกท่านช่วย update ตัวเองให้ตรูหน่อย รูปถ่ายที่อยู่ โทรศัพท์
อย่ามำให้ตรูผิดหวังกะห้องเราไปมากก่านี้เรยนะ แค่ส่งมาให้ตรูทำได้ชิมิ
เดี๋ยวตรูทำ List ให้ครูเอง ลาก่อน เพื่อนที่ตรูคิดว่าน่าจะดีนะ
ถ้าแกทำตามที่ตรูขอ ทำง่ายๆ ได้ ชิมิ